ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

Φίλες & Φίλοι,

Στις 21 Μαΐου το ΠΑΣΟΚ ζητάει την ψήφο του Ελληνικού λαού λέγοντας του την αλήθεια και δίνοντας αξία στην επιλογή του. Λέμε τι θα κάνουμε όταν πάρουμε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, δηλώνουμε εκ των προτέρων τις προγραμματικές και πολιτικές μας προτεραιότητες.

Η Ανατολική Αττική μπορεί να γίνει πρότυπο για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη στην Ελλάδα με σύγχρονες αστικές υποδομές και δίκτυα υπηρεσιών, με προστασία του περιβάλλοντος και ανάπτυξη που έχει τον άνθρωπο ως επίκεντρο.

Στη βουλή διεκδικώ βήμα και όχι θέση, βήμα για να προωθήσω συγκεκριμένες πολιτικές όπως: η επέκταση και καλή λειτουργία των μέσων σταθερής τροχιάς (Προαστιακός-Μετρό), η αποκατάσταση του επικίνδυνου οδικού δικτύου, η υπογειοποίηση του δικτύου ενέργειας, η ενίσχυση της ασφάλειας του πολίτη και της πολιτικής προστασίας, η προστασία της αγροτικής και δασικής γης, ο ψηφιακός μετασχηματισμός σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Βιογραφικά στοιχεία:

Γεννήθηκα και ζω στις Αχαρνές Αττικής, παντρεμένος με δύο παιδιά.

Κάτοχος Διπλώματος και Διδακτορικού από τη σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Η/Υ του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου (Ε.Μ.Π), με δημοσιεύσεις σε διεθνή συνέδρια και περιοδικά. Εργάζομαι στον ιδιωτικό τομέα ως Αναλυτής Δεδομένων.

Ενεργό πολιτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ και της δημοκρατικής & προοδευτικής παράταξης από τα μαθητικά μου χρόνια. Γραμματέας συλλόγου Μεταπτυχιακών Φοιτητών Ε.Μ.Π (2002-2004). Δημοτικός Σύμβουλος Αχαρνών (2006-2010). Διοικητικός Σύμβουλος Ο.Α.Σ.Α (2010-2013). Υποψήφιος Ευρωβουλευτής 2014. Υποψήφιος Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής 2015 και Ανατολικής Αττικής 2019. Γραμματέας Τομέα Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης & Ψηφιακής Σύγκλισης ΠΑΣΟΚ (2015-2017) . Μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής.

Δήλωση μετά την ομιλία του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ στις Αχαρνές

"Ο Δήμος Αχαρνών δεν είναι ένα απλό πρώην – Κάστρο του ΠΑΣΟΚ, από τα πολλά που είχε στο παρελθόν.

Κόντρα στο ρεύμα των εκλογών του 2019 στην Ανατολική Αττική, ο Δήμος Αχαρνών αρνήθηκε την πρωτιά στη ΝΔ δίνοντας στον Σύριζα υψηλό ποσοστό και μεγάλη διαφορά.

Παρ’ όλα αυτά, όμως, εγκαταλείφθηκε πολιτικά από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, καθώς αυτό δεν έχει επαφή με τα τοπικά προβλήματα και τις ανάγκες της περιοχής.

Μόνο η άνοδος του ΠΑΣΟΚ στις Αχαρνές μπορεί να καλύψει το κενό, να εκπροσωπηθεί η πόλη στη Βουλή και να αλλάξουν οι συσχετισμοί στην Ανατολική Αττική."

https://thecaller.gr/parapolitika/progefyroma-sto-menidi-stinei-to-pasok/

ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΣΕ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ Η ΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΜΑΣ

Οι τραγικές ώρες που βιώνουν οι λαοί της Τουρκίας και της Συρίας πάνω στα ερείπια από τον φονικό σεισμό, πέρα από τα αισθήματα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς που μας ξυπνάνε, μας υπενθυμίζουν και την υψηλή προτεραιότητα που οφείλει να έχει η πολιτική προστασία στην Ελλάδα.

Ιδιαίτερα στην Αττική, που συγκεντρώνει μεγάλη πυκνότητα πληθυσμού, το πρόβλημα είναι ότι σε διαδοχικές φυσικές καταστροφές που έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια η ανταπόκριση του συστήματος είναι επικίνδυνα χαμηλή σε όλους τους τομείς: Από την πρόβλεψη και την πρόληψη μέχρι την αντιμετώπιση και την αποκατάσταση.

Το Μάτι και η Μάνδρα, η «Μήδεια» και η «Ελπίδα», η Βαρυμπόμπη και άλλες περιπτώσεις, φανέρωσαν αδυναμίες που απαιτούν αποτελεσματική οργάνωση και σοβαρές επενδύσεις σε ανθρώπινους και υλικούς πόρους για την αντιμετώπιση τους, όπως:

Το πρόβλημα του συντονισμού των δυνάμεων που δεν επιλύθηκε από τον νόμο 4662/2020, ο οποίος επιπλέον αποδείχθηκε δύσκολος στην εφαρμογή του όπως από την αρχή υποστήριξε το ΠΑΣΟΚ.

Η προβληματική κατάσταση των υποδομών, σε ό,τι αφορά τη διανομή του ρεύματος σε μέση και υψηλή τάση, στα αντιπλημμυρικά, στις μεταφορές κ.α.

Τα σχέδια που μένουν στα χαρτιά χωρίς να εφαρμόζονται και να αξιολογούνται, όπως ο «Εθνικός Μηχανισμός Διαχείρισης Κρίσεων & Αντιμετώπισης Κινδύνων» και το πρόγραμμα «Βορέας».

Οι χρονοβόρες και αναποτελεσματικές διεργασίες αποκατάστασης όπως το Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο για το Μάτι που αγνόησε τους πολίτες, οι ανεπαρκείς αποζημιώσεις κ.α

Στις παραπάνω αδυναμίες θα πρέπει σίγουρα να προστεθούν η ελλιπής γνώση και εκπαίδευση του γενικού πληθυσμού, όσον αφορά την αντίδραση που πρέπει να έχουμε σε κάθε περίπτωση καταστροφής, καθώς και ο χαμηλός ρυθμός των προσεισμικών ελέγχων σε κτίρια δημόσιας και κοινωφελούς χρήσης.

Ως θετικές εξελίξεις μπορούμε να καταγράψουμε τη χρήση του 112 και την έναρξη, έστω και αργά, της εκπαίδευση των μελών των Εθελοντικών Οργανώσεων Πολιτικής Προστασίας, όμως αυτά δεν αλλάζουν τη γενική εικόνα ενός συστήματος που ακόμα δεν πείθει για την ετοιμότητα του.

Το ΠΑΣΟΚ έχει συγκεκριμένες κατευθύνσεις για τη δημιουργία μιας ολοκληρωμένης πολιτικής διαχείρισης κρίσεων, η οποία θα καλύπτει τα ζητήματα Πολιτικής Προστασίας και Εθνικής Άμυνας με επιχειρησιακές αρμοδιότητες που θα διατρέχουν οριζόντια το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥ.Σ.Ε.Α.) και θα εκτείνονται από το Υπουργικό συμβούλιο έως τα εποπτευόμενα νομικά πρόσωπα των ΟΤΑ.

Το Ελληνικό κράτος χρωστάει τη συγκρότηση ενός αποτελεσματικού συστήματος Πολιτικής Προστασίας, τόσο απέναντι στους πολίτες για τους οποίους οφείλει να μεριμνά, όσο και απέναντι στους εργαζόμενους και εθελοντές της Πρώτης Γραμμής, οι οποίοι «υπερβαίνουν εαυτόν» κάθε φορά που τους καλεί το καθήκον.

 Άρθρο στο: airetos.gr

ΚΡΑΤΑΜΕ ΜΙΚΡΟ ΚΑΛΑΘΙ, ΓΙΑ ΤΟ «ΚΑΛΑΘΙ ΤΟΥ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΟΥ» ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Καλάθι 51 προϊόντων (Παρατηρητήριο) λιανικής κατανάλωσης στις υπεραγορές προωθεί η κυβέρνηση, με την ελπίδα αυτό να καταγράψει από εδώ και πέρα μικρότερη αύξηση τιμών εκείνης του πληθωρισμού.

Προφανώς η κυβέρνηση έχει την ευθύνη της αποτελεσματικότητας για ό,τι εφαρμόζει, αλλά θα πρέπει να δώσει πειστικές εξηγήσεις και για εκείνα που δεν εφαρμόζει, ενδεικτικά:

Γιατί δεν μειώνει το Φ.Π.Α στα είδη πρώτης ανάγκης, ώστε να μειώσει οριζόντια τις τιμές και άρα τη βάση εκκίνησης οποιουδήποτε άλλου συμπληρωματικού μέτρου;

Γιατί δεν μειώνει τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης στα καύσιμα και γιατί δεν εφαρμόζει το πλαφόν στην ενέργεια που προτείνει το ΠΑΣΟΚ από την αρχή της κρίσης, ώστε να αντιμετωπιστεί καλύτερα το βασικό πρόβλημα που επηρεάζει τον πληθωρισμό, το κόστος και την ποιότητα ζωής των νοικοκυριών;

Γιατί αρνείται στην επιτροπή ανταγωνισμού να ελέγξει τους κλάδους της ενέργειας και των τηλεπικοινωνιών, σε αντίθεση με την πρακτική των περισσότερών χωρών του ΟΟΣΑ;

Παρά το γεγονός ότι ο κίνδυνος φτωχοποίησης στην Ελλάδα είναι από τους μεγαλύτερους στην Ευρώπη και η αγοραστική δύναμη από τις μικρότερες, η κυβέρνηση δεν δείχνει να εξαντλεί όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της για να υποστηρίξει την αξία του εισοδημάτων των πολιτών.

Εκ των πραγμάτων λοιπόν μόνο μικρό μπορεί είναι το καλάθι που κρατάμε για το μέτρο της κυβέρνησης, το οποίο ας μην ξεχνάμε ότι έρχεται αργά και αφού έχουν διαμορφωθεί πολύ υψηλές τιμές στα βασικά αγαθά κατανάλωσης.

Επίσης, ας έχουμε υπόψιν μας για την τελική αξιολόγηση της δράσης ότι τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας στα οποία θα στηριχθεί το καλάθι είναι και τώρα φθηνότερα από τα υπόλοιπα και ότι για διάφορους εμπορικούς και εφοδιαστικούς λόγους, οι εκπτώσεις σε επιλεγμένα προϊόντα αποτελεί συνηθισμένη πρακτική.

ΠΩΣ ΕΞΕΛΙΣΣΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΤΟ ΟΔΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ;

Πάνω από 5 χρόνια είναι γνωστά ύστερα από μελέτη της ΕΓΝΑΤΙΑΣ ΟΔΟΥ, 7000 σημεία αυξημένης επικινδυνότητας στο οδικό δίκτυο όλης της χώρας, από τα οποία 673 στην Αττική, και ως συνήθως έχει εξαγγελθεί η υλοποίηση έργων δύο και τρεις φορές από τις διάφορες κυβερνήσεις έως σήμερα. Επιπλέον, από την Περιφέρεια Αττικής ανακοινώθηκε το 2019 πρόγραμμα παρεμβάσεων σε 600 σημεία στο οδικό δίκτυο ευθύνης της (άγνωστο αν πρόκειται για τα ίδια ή άλλα σημεία).

Το πρόβλημα σε ότι αφορά την Ανατολική Αττική συγκεκριμένα, είναι ότι αποτελεί μια από τις πλέον «φονικές» περιφέρειες της χώρας καθώς τα θανατηφόρα ατυχήματα στο οδικό της δίκτυο εμφανίζονται στις πρώτες θέσεις ανά την Ελλάδα. Συνεπώς ο σχεδιασμός και η υλοποίηση σημειακών παρεμβάσεων θα έπρεπε να έχει αυξημένη προτεραιότητα και δημοσιότητα.

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε με την επαρκή λεπτομέρεια και χρηστικότητα ποια είναι τα επικίνδυνα σημεία στο οδικό δίκτυο που χρησιμοποιούμε καθημερινά, ποιες παρεμβάσεις είναι προγραμματισμένες και πως εξελίσσονται, καθώς και με ποιόν τρόπο μπορούμε να καταγράψουμε άλλες προβληματικές περιπτώσεις.

Η ποιότητα του υφιστάμενου οδικού δικτύου μπορεί να μην είναι ο μόνος παράγοντας που εξηγεί τον αυξημένο αριθμό των θανατηφόρων ατυχημάτων όμως είναι κάτι που πρέπει να βγάλουμε από την εξίσωση, καθώς αποτελεί ένα τεχνικό ζήτημα που κάθε σοβαρό κράτος, περιφέρεια και δήμος οφείλει να φροντίζει προτού ασχοληθεί με άλλα πιο φιλόδοξα ή ευχάριστα έργα.

ΣΕ ΟΡΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΑΜΠΕΛΩΝΑΣ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Μισός σε έκταση έχει απομείνει ο ιστορικός Αμπελώνας της Αττικής κατά τη διάρκεια των τελευταίων 20 ετών (από 112.447 σε 62.230 στρέμματα έκτασης), ενώ πολλά είναι τα προβλήματα για όσους επιμένουν να καλλιεργούν και να παράγουν οινοποιητικά προϊόντα  στην επικράτεια της.

Σύμφωνα με τους αμπελοκαλλιεργητές της Αττικής η ενεργειακή κρίση, ο αθέμιτος ανταγωνισμός (ελληνοποιήσεις) και η ανυπαρξία ελέγχων τους οδηγούν πλέον στα όρια της εγκατάλειψης της δραστηριότητας τους, ύστερα από μια μακρά περίοδο κατά την οποία ο κλάδος τους επλήγη διαδοχικά από τη υψηλή φορολογία και το κλείσιμο της εστίασης.

Το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων οφείλει να δώσει λύσεις ώστε να στηριχθεί  η αμπελοοινική παραγωγή στην Αττική, τόσο γιατί αποτελεί σημαντικό μέρος της συνολικής παραγωγής της χώρας μας όσο και γιατί είναι αναπόσπαστο μέρος της ιστορικής  ταυτότητας πολλών περιοχών της περιφέρειας από τη Λαυρεωτική και τα Μεσόγεια μέχρι τα Γεράνεια όρη.

Επιπλέον, η αμπελουργία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την διατήρηση του αποθέματος γης στην Αττική, η οποία δοκιμάζεται από την αστικοποίηση και υποφέρει από την κλιματική αλλαγή. Είναι συνεπώς μια στρατηγικής σημασίας οικονομική δραστηριότητα, που οφείλει να απασχολήσει περισσότερο όλους όσους λαμβάνουν αποφάσεις για την αγροτική και βιώσιμη ανάπτυξη της Αττικής στο σύνολο της.  

ΠΟΙΑ ΤΡΑΙΝΟΣΕ (HELLENIC TRAIN) ΘΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕΙ ΤΙΣ ΕΠΕΚΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟΥ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ;

Σε εξέλιξη βρίσκονται οι διαγωνισμοί για τις αναθέσεις των επεκτάσεων του Προαστιακού Σιδηροδρόμου προς Ραφήνα και Λαύριο, όμως όταν κατασκευαστεί η υποδομή οι υπηρεσίες θα παρέχονται από την Ιταλική Hellenic Train (ΤΡΑΙΝΟΣΕ), η οποία και θα μονοπωλεί το συγκοινωνιακό έργο για τα επόμενα 10-15 χρόνια σύμφωνα με τη σύμβαση που επικύρωσε πρόσφατα η κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή.

Η σημερινή ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρεται στα υπάρχοντα δρομολόγια (Αθήνα (Πειραιάς) – Αεροδρόμιο – Χαλκίδα – Κιάτο) είναι τόσο προβληματική, που προκάλεσε την οξεία παρέμβαση της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων προς την εταιρία, ύστερα από τις συσσωρευμένες διαμαρτυρίες των επιβατών. Μόνο όποιος χρησιμοποιεί το μέσο μπορεί να καταλάβει πόσο προσβλητική είναι η συμπεριφορά της εταιρίας, όταν ακυρώνει και καθυστερεί  δρομολόγια χωρίς καμιά ενημέρωση. 

Παρά τις δηλώσεις του υπουργού μεταφορών για τη δυνατότητα επιβολής προστίμων μέσα από τη σύμβαση αποκλειστικής παραχώρησης, άλλες πτυχές της ίδιας σύμβασης όπως η δυνατότητα μετακύλισης της ευθύνης στον ΟΣΕ, το ελάχιστο εγγυημένο κέρδος, οι προκαταβολές πληρωμών από το δημόσιο κ.α δείχνουν ότι η Ιταλική εταιρία δύσκολα θα πιεστεί ώστε να παρέχει αδιάλειπτα το επιθυμητό επίπεδο υπηρεσιών προς τους επιβάτες. 

Σε ότι αφορά δε τις προγραμματισμένες επενδύσεις σε νέα και μισθωμένα τρένα (με ορίζοντα το 2027), αυτές είναι αμφίβολο αν θα οδηγήσουν σε κάλυψη των επεκτάσεων με πύκνωση των δρομολογίων στον Προαστιακό της Αττικής, καθώς θα πρέπει να καλύψουν όλη την ελληνική επικράτεια. 

Αν δεν γνωρίζαμε την ιστορική έξη της ΝΔ για τη μονοπωλιακή διάθεση των δημόσιων πόρων σε ιδιώτες,  θα ήταν απορίας άξιο πως μια κυβέρνηση που ορκίζεται στις αξίες του ανταγωνισμού δεν χρησιμοποίησε ούτε το εργαλείο του ανοιχτού διαγωνισμού, ούτε τη δυνατότητα για το άνοιγμα της αγοράς των σιδηροδρομικών υπηρεσιών. 

Κάτω από τις υπάρχουσες συνθήκες, αυτό που έχει σημασία είναι να ακούγεται η φωνή των επιβατών, να υπάρχουν συγκεκριμένες και άμεσες ενέργειες για την ποιοτική εκτέλεση των δρομολογίων καθώς και να αλλάξει κάποια στιγμή η τόσο "εξυπηρετική" συμπεριφορά των Ελληνικών κυβερνήσεων προς την εταιρία. Ας μην ξεχνάμε ότι μόλις 45 εκατομμύρια έδωσαν για την απόκτηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ (επί κυβερνήσεως Σύριζα), ενώ θα λαμβάνουν ως επιχορήγηση 50 εκατομμύρια κάθε χρόνο από το ελληνικό προϋπολογισμό (!). 

ΘΑ ΥΠΟΓΕΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΙ ΠΥΛΩΝΕΣ ΥΨΗΛΗΣ ΤΑΣΗΣ ΣΕ ΤΑΤΟΪ – ΒΑΡΥΜΠΟΜΠΗ ΚΑΙ ΤΟN ΔΗΜΟ ΑΧΑΡΝΩΝ;

Στην ελλιπή συντήρηση των πυλώνων υψηλής τάσης, αποδίδει το πόρισμα της πυροσβεστικής την ευθύνη για την καταστροφική πυρκαγιά του περασμένου Αυγούστου στη Βαρυμπόμπη, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες που δημοσιευθήκαν χωρίς να διαψευσθούν.

Ανεξάρτητα από το αν ο ΑΔΜΗΕ απορρίπτει τα συμπεράσματα του πορίσματος καθώς ανοίγουν τεράστιο ζήτημα αποζημιώσεων, αναδεικνύονται για πολλοστή φορά τα προβλήματα που προκύπτουν από τις εναέριες γραμμές υψηλής τάσης και αναπόφευκτα εξετάζεται η πολιτική της κυβέρνησης σε σχέση με την υπογειοποίηση των δικτύων μεταφοράς ρεύματος.

Με την ευκαιρία της χρηματοδότησης από το Ταμείο Ανάκαμψης, η κυβέρνηση βρήκε πόρους και ξεκίνησε ένα ευρύ σε σχέση με το παρελθόν πρόγραμμα υπογειοποίησης του δικτύου, που όμως αφορά σχεδόν αποκλειστικά τη μέση τάση. Μέχρι τώρα έχει μείνει εκτός προγραμματισμού το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου υψηλής τάσης κοντά στις πόλεις, ακόμα και αν διέρχεται από δάσος ή δημιουργεί άλλα ζητήματα.

Από τη στιγμή που η πολιτεία θέλει την αναδάσωση και αποκατάσταση της κατεστραμμένης περιοχής του Τατοΐου, είναι σωστό να προχωρήσει τώρα στην υπογειοποίηση του συγκεκριμένου τμήματος ηλεκτρικού δικτύου και όχι να το αφήσει να αποτελέσει ξανά κίνδυνο μετά από 20-30 χρόνια. Η προέκταση της ίδιας γραμμής μάλιστα διέρχεται από πολλές περιοχές του Δήμου Αχαρνών, στις οποίες αποτελεί διαχρονικό πρόβλημα για την ένταξη τους στο σχέδιο πόλης και την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Συνεπώς η επέκταση της υπογειοποίησης θα είχε ένα επιπλέον μεγάλο κοινωνικό όφελος.

Είναι γνωστό το μεγάλο κόστος τέτοιων προγραμμάτων, γι’ αυτό και έχει μεγάλη σημασία να δρομολογηθούν τώρα που υπάρχει ακόμα απόθεμα πόρων. Στην αντίθετη περίπτωση, το πλέον πιθανό είναι τα παιδιά και τα εγγόνια μας να ξαναζήσουν ανάλογες καταστροφές και προβλήματα, καθώς η αδράνεια του ελληνικού κράτους είναι δυστυχώς ο κανόνας.

ΚΛΟΠΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ Ο ΥΠΕΡΤΙΜΗΜΕΝΟΣ ΣΥNΤΕΛΕΣΤΗΣ ΔΟΜΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΑΧΑΡΝΩΝ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Έχουν περάσει σχεδόν 10 χρόνια που έχει εντοπιστεί το «λάθος» με τον αυξημένο συντελεστή δόμησης (1,8) έναντι του πραγματικού (1,1),  που χρησιμοποιεί το υπουργείο οικονομικών για τον υπολογισμό των φόρων ακίνητης περιουσίας στην περιοχή του κέντρου των Αχαρνών και ακόμα κανείς δεν το έχει διορθώσει.

Αντίθετα, αυτό που έκανε το ελληνικό κράτος, είναι να διατυπώσει το αξίωμα ότι αν υπάρχουν διαφορές στον συντελεστή μεταξύ υπουργείου οικονομικών και πολεοδομίας τότε υπερισχύει το υπουργείο! Στο διάστημα αυτό βέβαια ακόμα και σχετικά μικρές οικονομικές επιβαρύνσεις έχουν συσσωρευτεί, πόσο μάλλον μεγαλύτερες.

Επειδή από πουθενά δεν προκύπτει η υποχρέωση του πολίτη να πληρώνει παραπάνω για λάθη του ελληνικού δημοσίου και επειδή αν θέλει το κράτος να εισπράττει παραπάνω φόρους μπορεί να το κάνει με ορθολογικούς τρόπους, κάποια στιγμή θα πρέπει να πάψει αυτή η διαφορά. Εκτός βέβαια αν η φορολογική πολιτική δεν οφείλει να εφαρμόζεται με καθολικά και αναλογικά κριτήρια απέναντι σε όλους τους Έλληνες.

ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΥΓΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ Η 24ΩΡΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΑΧΑΡΝΩΝ

Στο ίδιο έργο θεατές είναι εδώ και πολλά χρόνια οι πάνω από 100.000 κάτοικοι του Δήμου Αχαρνών, που ενώ διαθέτουν στην περιοχή τους σύγχρονη και καλά εξοπλισμένη Πολυκλινική (Α.Ε.Μ.Υ – Ολυμπιακό Χωριό) καθώς και Κέντρο Υγείας, όχι μόνο δεν έχουν σημείο αναφοράς για έκτακτα περιστατικά αλλά και για απλούστερες υπηρεσίες υγείας καταφεύγουν εκτός πόλης.

Δεν είναι μόνο οι ελλείψεις στο προσωπικό, είναι και η αδυναμία εποικοδομητικής συνεργασίας μεταξύ των δύο αυτών μονάδων οι οποίες ανέπτυξαν έναν ιδιότυπο επιχειρησιακό και χωροταξικό ανταγωνισμό που έχει αναστείλει τη δικτύωση τους με την τοπική κοινωνία και τις ανάγκες της.

Καθώς επίκειται νέα νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης για την πρωτοβάθμια υγεία της χώρας και έχοντας την εμπειρία των ανάλογων αποτυχημένων σχεδίων πριν την πανδημία αλλά και την προβληματική διαχείριση αυτής, κανείς δεν είναι διατεθειμένος να ικανοποιηθεί με όμορφα σχέδια επί χάρτου και αόριστες υποσχέσεις.

Αυτό που χρειάζεται είναι συγκεκριμένες δεσμεύσεις, συντονισμός και χρονοδιάγραμμα που θα καταλήγει στην 24ωρη λειτουργία των κεντρικών μονάδων υγείας του Δήμου Αχαρνών. Κάτι τέτοιο θα αποτελέσει ένα απτό δείγμα αποτελεσματικότητας και αποκέντρωσης των υπηρεσιών υγείας στην Ανατολική Αττική, που έχει ανάγκη από παρεμβάσεις με ουσία και όχι λόγια κενά περιεχομένου.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ;

Επανήλθε δριμύτερη η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής δίνοντας νέα άδεια ερευνών για ύπαρξη μαρμαροφόρων κοιτασμάτων στη Βόρεια πλευρά του Πεντελικού Όρους (θέση «Πύλιζα»), ανάλογη με εκείνη που είχε εκδώσει πριν από λίγους μήνες στη θέση «Βαθιά Χούνη Άνω Ραπεντώσας» ξεσηκώνοντας τον Δήμο Διονύσου και τους κατοίκους. 

Με την ίδια ακριβώς μεθόδευση της κατάτμησης, ώστε να αποφεύγεται η συμμόρφωση σε αυστηρότερες περιβαλλοντικές προδιαγραφές, και με τον ίδιο σκοπό της δημιουργίας λατομείου εξόρυξης αδρανών υλικών με άρση του αναδασωτέου χαρακτήρα και σε μικρή απόσταση από κατοικημένες περιοχές.

Στο μεσοδιάστημα, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση είχε εγκρίνει με αιφνιδιαστικό τρόπο τους περιβαλλοντικούς όρους για την  επαναλειτουργία μονάδας ετοίμου σκυροδέματος στην περιοχή Κίτσι Κορωπίου, δίπλα σε σχολεία, οικιστικές και δασικές περιοχές, με αποτέλεσμα την έντονη αντίδραση του Δήμου και τη διοικητική προσφυγή του για την ακύρωση της απόφασης.

Είναι φανερό λοιπόν ότι κάτι δεν πάει καλά με τον τρόπο που λειτουργούν οι συγκεκριμένες υπηρεσίες της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, καθώς προωθούν αποφάσεις χωρίς την απαραίτητη συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες και αφήνουν περιθώρια για την παράκαμψη των απαραίτητων περιβαλλοντικών συμμορφώσεων.

Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η Αποκεντρωμένη Διοίκηση δεν είναι αυτοδιοίκηση και συνεπώς η κυβέρνηση έχει την πλήρη πολιτική ευθύνη για την ορθή λειτουργία και τις αποφάσεις της. Δεν είναι δυνατόν π.χ η υπουργός Πολιτισμού και ο υφυπουργός Περιβάλλοντος να δηλώνουν ότι το ζήτημα των Λατομείων για την Πεντέλη έχει τελειώσει οριστικά και ταυτόχρονα να συνεχίζεται η αλυσίδα των αδειοδοτήσεων.   

Αν η κυβέρνηση δεν μπορεί να διαχειριστεί αυτή την ευθύνη, τότε καλά θα κάνει να ενεργοποιήσει τη μεταφορά των σχετικών αρμοδιοτήτων από την Αποκεντρωμένη στην Αιρετή Περιφέρεια.  Αλλιώς, οφείλει να εξασφαλίσει ότι όλες οι αποφάσεις της Αποκεντρωμένης Διοίκησης υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον και να είναι συνεπής με τις δεσμεύσεις που δημόσια αναλαμβάνει προς τους Δήμους και τις τοπικές κοινωνίες. 

ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟΥ ΚΑΠΟΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΩΓΗ ΟΣΩΝ ΕΧΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ;

Έπρεπε να απειλήσει η ΕΥΔΑΠ με διακοπή της υδροδότησης  του «προσωρινού» (23 χρόνια!) Οικισμού Σεισμοπλήκτων στο στρατόπεδο "Καποτά", για να ξαναθυμηθούμε μετά από αρκετό καιρό την ύπαρξη μια παραγκούπολης στους πρόποδες της Πάρνηθας.

Για όσους δεν γνωρίζουν, στον καταυλισμό αυτό δεν υπάρχουν σεισμόπληκτοι εδώ και πολλά χρόνια. Διαμένει αδιευκρίνιστος αριθμός κατοίκων, πολλοί από τους οποίους άποροι και αναξιοπαθούντες, αλλά όχι μόνο. Ανάμεσα τους είναι γνωστό ότι υπάρχουν παραβατικοί και εγκληματίες, που χρησιμοποιούν τον καταυλισμό ως προστασία και ορμητήριο.

Είναι αυτονόητο πως κανείς δεν επιθυμεί να μείνουν άνθρωποι χωρίς νερό για να αναγκαστούν να φύγουν, αυτό είναι απάνθρωπο και θα πρέπει να ληφθεί μέριμνα ώστε να μην συμβεί. Εξίσου αυτονόητο θα έπρεπε να είναι όμως, ότι ο καταυλισμός αυτός οφείλει να αποκτήσει «ημερομηνία λήξης», γιατί η ύπαρξη του αποτελεί όνειδος για το κράτος, το πολιτικό σύστημα και την κοινωνία μας γενικότερα.

Δεν είναι μόνο υπόθεση του Δήμου Αχαρνών, περισσότερο αφορά τις υπηρεσίες της πολιτείας που πρέπει να καταγράψουν τον πληθυσμό που διαμένει και να εντοπίσουν όλες τις περιπτώσεις που χρειάζονται κοινωνική και στεγαστική βοήθεια.  

Είναι λοιπόν απαραίτητο τα αρμόδια υπουργεία να συνεργαστούν με τον Δήμο, ώστε να διαμορφωθεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο απογραφής, υποστήριξης των αδυνάτων, διάλυσης του καταυλισμού και μετέπειτα χρήσης του χώρου.

Σε κάθε περίπτωση και κάτω από οποιοδήποτε σχεδιασμό, το μόνο σίγουρο είναι ότι οφείλουμε επιτέλους να μην αποστρέψουμε το βλέμμα μας για άλλη μια φορά από το πρόβλημα. Αλλιώς,  η πληγή θα συνεχίζει να υπάρχει και να γίνεται χειρότερη χρόνο με το χρόνο.

ΟΦΕΙΛΕΙ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΥΓΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΣΤΑ ΜΕΣΟΓΕΙΑ

Συγκεκριμένες εξηγήσεις οφείλει η κυβέρνηση για το σύνολο των υποδομών υγείας στην Ανατολική Αττική, καθώς φαίνεται ότι όλες λειτουργούν πέρα από τα όρια τους χωρίς να υπάρχει  προοπτική και σχέδιο αναβάθμισης.

Καταρχάς, η αξιοποίηση της δωρεάς της Κυπριακής Κυβέρνησης, με αφορμή την τραγωδία στο Μάτι, για σκοπούς άλλους από την ίδρυση-μεταφορά νοσοκομείου στην περιοχή επιβεβαίωσε παλαιότερη αναφορά  του τέως υφυπουργού Υγείας Βασίλη Κοντοζαμάνη ότι δεν πρόκειται να δρομολογηθεί κάτι τέτοιο.

Δεν πρέπει λοιπόν η κυβέρνηση να εκθέσει τα στοιχεία, τις έρευνες και τα δεδομένα που την οδηγούν στην ανατροπή μιας δέσμευσης που φαινόταν ότι είχε μπει σε πορεία υλοποίησης; Είναι πολύ κοντά το 2019 που ο ίδιος ο Πρωθυπουργός έλεγε σε επίσκεψη του στο Κορωπί πως το νοσοκομείο μπορεί να γίνει πραγματικότητα, είναι μόλις λίγοι μήνες πριν που ο Περιφερειάρχης Αττικής μιλούσε για έτοιμες μελέτες ακόμα και μέσα στο 2022 καθώς και για χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ. 

Σε ότι αφορά δε την παρούσα κατάσταση, πολλά από τα 12 κέντρα υγείας στην Ανατολική Αττική κατέρρευσαν από την πίεση του Covid ενώ και το νοσοκομείο Παίδων Πεντέλης βγήκε εκτός λειτουργίας. Δεν πρέπει λοιπόν η κυβέρνηση να αναπτύξει τα σχέδια της για την βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη ενίσχυση των κέντρων υγείας, για την ίδρυση νέων ή για την καλύτερη χωροταξική τους κατανομή;   

Την ώρα που η κυβέρνηση διατείνεται πως θα δώσει πάνω 1 δις από τους πόρους του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης & Ανθεκτικότητας στην υγεία, οι πολίτες της Ανατολικής Αττικής (και κάθε περιφέρειας της χώρας βέβαια) δικαιούνται να γνωρίζουν τι θα πρέπει να προσμένουν στην περιοχή που ζουν και εργάζονται. 

Ας μιλήσουν λοιπόν οι κυβερνητικοί υπεύθυνοι με στοιχεία ώστε να τεκμηριώσουν τις επιλογές τους για το σύστημα υγείας στην Ανατολική Αττική και να δεχθούν κριτική, αντίλογο και προτάσεις. Η σιωπή αφήνει περιθώρια για να συντηρείται η παλαιοκομματική πολιτική των υποσχέσεων χωρίς αντίκρισμα, κάτι που δεν πρέπει πλέον να γίνεται αποδεκτό στην Ελλάδα του 21ου αιώνα.   

ΝΑ ΠΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΑΣΚΟ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ

Βαριές κατηγορίες ανταλλάσσουν κυβέρνηση και Αττική οδός, για την παράλυση ενός κομβικού συγκοινωνιακού άξονα της Αττικής και τον εγκλωβισμό χιλιάδων οχημάτων με κίνδυνο για την υγεία και τη ζωή των επιβαινόντων.

Με δημόσια ανακοίνωση της η εταιρία κατηγορεί τον υπουργό Πολιτικής Προστασίας, ότι αρνήθηκε προληπτική απαγόρευση κυκλοφορίας για τα βαρεία οχήματα και ότι ανέλαβε η τροχαία να προχωρήσει σε σχετικές ενέργειες, ανάλογα με τα καιρικά φαινόμενα. 

Από την άλλη, η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η εταιρία είχε δεσμευθεί για τη διαθεσιμότητα του δρόμου, ενώ επίσης δημοσιεύματα κάνουν λόγο για έλλειψη καυσίμων των εκχιονιστικών οχημάτων της Αττικής Οδού. 

Η κυβέρνηση καλά θα κάνει να αφήσει της υπεκφυγές και να απαντήσει στην επερώτηση του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής με την οποία ζητά την κατάθεση εγγράφων για τις συσκέψεις και τις αποφάσεις που ελήφθησαν, καθώς και για τον έλεγχο της επάρκειας των εκχιονιστικών μηχανημάτων της εταιρίας. 

Η αναφορά του Πρωθυπουργού στη βουλή πως σε τέτοιες συσκέψεις «δεν κρατούνται πρακτικά», είναι σε πλήρη αντίθεση με την υποχρέωση της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας να τηρεί «φάκελο καταστροφής» με όλες τις ενέργειες κατά τη διάρκεια της πρόληψης, της αντιμετώπισης και της αποκατάστασης ενός συμβάντος μεγάλης έντασης.

Σε κάθε περίπτωση, η εξακρίβωση των πραγματικών γεγονότων είναι προϋπόθεση τόσο για τον επιμερισμό των ευθυνών, όσο και για τη βελτίωση του συστήματος Πολιτικής Προστασίας. 

Αν δεν θέλουμε να βλέπουμε την επανάληψη επικίνδυνων φαινομένων κάθε φορά που αντιμετωπίζουμε άσχημες καιρικές συνθήκες, είναι ανάγκη να μιλήσουμε την γλώσσα της αλήθειας, βάζοντας το δημόσιο συμφέρον πάνω από το όποιο πολιτικό ή εταιρικό κόστος.

ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΟΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

Μπροστά σε δυσβάστακτες αυξήσεις στις τιμές του ρεύματος και του φυσικού αερίου βρίσκονται νοικοκυριά και επιχειρήσεις σε όλη την Ευρώπη και την Ελλάδα, αυξήσεις που απειλούν να θέσουν εκτός ελέγχου τα έξοδα και να μετατραπούν σε επώδυνα χρέη και χρεοκοπίες.

Οι εταιρείες που διαχειρίζονται την παραγωγή και διανομή ενέργειας έχουν αυξημένη κοινωνική ευθύνη, καθώς επηρεάζουν οριζόντια ολόκληρη την οικονομία μιας χώρας και το σύνολο των πολιτών της. Συνεπώς η μετακύλιση ενός τόσο αυξημένου κόστους στον καταναλωτή  ισοδυναμεί με κερδοσκοπία, κάτι που δεν μπορεί να γίνεται αποδεκτό στις σύγχρονες κοινωνίες.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που μια σειρά Ευρωπαϊκών χωρών έχουν λάβει ή σκέφτονται να λάβουν μέτρα  ώστε να περιοριστεί η κερδοφορία των επιχειρήσεων αυτών. Στην Ισπανία αποφασίστηκε η επιστροφή των υπερκερδών, στη Γαλλία η κυβέρνηση αναγκάζει την EDF (βασικό παραγωγό) να πουλήσει περισσότερη ενέργεια με μεγάλη έκπτωση και στην Ιταλία υπάρχει η πρόταση για αύξηση της φορολογίας στις εταιρίες ενέργειας που επωφελούνται από τις αυξημένες τιμές.

Σε αντίθεση με τις παραπάνω χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου, εδώ στην Ελλάδα η κυβέρνηση δεν έχει θίξει το θέμα αυτό στο βαθμό και το εύρος που πρέπει. Δεν είναι μόνο η ΔΕΗ, το σύνολο των εταιριών παραγωγής και διανομής ενέργειας οφείλουν να ενταχθούν σε ένα σαφές πλαίσιο επιμερισμού του κοινωνικού κόστους που προκαλεί η ενεργειακή κρίση. 

Σίγουρα  η κυβέρνηση της Ν. Δ δεν έχει διακατέχεται από τη νοοτροπία της ρύθμισης των αγορών σε όφελος του κοινωνικού συνόλου, το ξέρουμε αυτό. Δεν επιτρέπεται όμως να προσπερνά οποιαδήποτε δυνατότητα υπάρχει για την ελάφρυνση των βαρών της ελληνικής οικογένειας,  της οικονομίας και του προϋπολογισμού του κράτους. 

Προβλήματα αντί λύσεων επιφέρει η κατάργηση των φορέων προστασίας Πάρνηθας και Σχινιά-Μαραθώνα, Υμηττού & Νοτιοανατολικής Αττικής

Στο τέλος ενός καταστροφικού 2021, λόγω των πυρκαγιών, για το περιβάλλον της Ελλάδας και της Αττικής, επέλεξε η κυβέρνηση να ενεργοποιήσει με καθυστέρηση ενάμιση έτους τον περιβαλλοντικό νόμο Χατζηδάκη. Έναν νόμο με τον οποίο καταργούνται τα νομικά πρόσωπα των φορέων προστατευόμενων περιοχών περιβάλλοντος όλης της χώρας και ενσωματώνονται στο ΝΠΙΔ με την επωνυμία Οργανισμός Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΟΦΥΠΕΚΑ)

Πέρα από τις πολλές ενστάσεις για την αποτελεσματικότητα του νόμου, ενστάσεις που οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής στην καταψήφιση του, το σίγουρο αποτέλεσμα είναι η άμεση υποβάθμιση της προστασίας των περιοχών. Η κατάργηση - ενσωμάτωση των φορέων στις περισσότερες περιπτώσεις, όπως και σε εκείνη των φορέων προστασίας Πάρνηθας και Σχινιά-Μαραθώνα-Υμηττού & Νοτιοανατολικής Αττικής, συνοδεύεται με συγχώνευση των περιοχών προστασίας σε μία Μονάδα Προστατευόμενης Περιοχής (Τμήμα). 

Όλες οι προστατευόμενες περιοχές της χώρας λοιπόν σε έναν συγκεντρωτικό οργανισμό, με λιγότερα επιφορτισμένα τμήματα ανά περιοχή και μάλιστα χωρίς να υπάρχει αξιόπιστη πολιτική για τη στελέχωση του ΟΦΥΠΕΚΑ. Οι έμπειροι εργαζόμενοι των Φορέων Προστασίας αφού είδαν την κυβέρνηση να τους κατηγορεί χωρίς στοιχεία για αναποτελεσματικότητα, σε προβλήματα που η ίδια δημιουργούσε κυρίως λόγω της μειωμένης χρηματοδότησης, είτε φεύγουν, είτε δεν γνωρίζουν που και πως θα συνεχίσουν την εργασία τους. 

Επιπλέον, παρά το γεγονός ότι ύστερα από πολλές και έντονες παρεμβάσεις διατηρήθηκε η γνωμοδότηση πάνω σε σχεδιαζόμενα έργα εντός των περιοχών Natura, άγνωστο είναι πως αυτό θα λειτουργήσει στην πράξη στα πλαίσια ενός μεγάλου και Αθηνοκεντρικού φορέα. Ενός φορέα ο οποίος θα έχει να γνωμοδοτήσει για νέες χρήσεις γης,  καθώς η κυβέρνηση της Ν.Δ επέφερε τον κατακερματισμό των ζωνών προστασίας με τον ίδιο νόμο.

Επειδή το ενδεχόμενο να αποτύχει ο νέος τρόπος οργάνωσης είναι πολύ πιθανό, καλό θα ήταν η κυβέρνηση τουλάχιστον να αντιστοιχήσει τις νέες Μονάδες Προστατευόμενης Περιοχής (Τμήματα) με τους καταργούμενους φορείς προστασίας χωρίς συγχωνεύσεις. 

Αυτό μπορεί να γίνει με μεταγενέστερη απόφαση του ΟΦΥΠΕΚΑ και σίγουρα θα διευκολύνει τη συνέχιση των εργασιών και την καλύτερη οργάνωση των εργασιακών αναγκών. Θα διευκολύνει επίσης και μια μελλοντική αναδιάταξη του συστήματος προστασίας σε αποκεντρωμένη λογική και με την αυξημένη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών.

Η ΒΑΡΥΜΠΟΜΠΗ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Δύο μεγάλες αποτυχίες μετρά η κυβέρνηση σε ό,τι αφορά την περιοχή της Βαρυμπόμπης του Δήμου Αχαρνών, η πρώτη έχει να κάνει με την πρόληψη της πυρκαγιάς που ξέσπασε τον Αύγουστο και η δεύτερη σχετίζεται με την αντιμετώπιση αυτής της πυρκαγιάς, η οποία με την αναζωπύρωση της ολοκλήρωσε το καταστροφικό της έργο.

Αυτή η διαπίστωση δεν αποτελεί αντιπολιτευτική ρητορική, είναι ομολογία του ίδιου του Πρωθυπουργού που δεν μπορούσε παρά να αναγνωρίσει και τα δύο αυτά σφάλματα καθώς τα γεγονότα ήταν αδιαμφισβήτητα. 

Μπροστά μας έχουμε τώρα την επόμενη φάση κατά την οποία το κράτος οφείλει να παρέμβει ύστερα από μια καταστροφή, εκείνη της αποκατάστασης, βραχυπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης. Το ερώτημα είναι λοιπόν πολύ συγκεκριμένο: Τι μας κάνει να πιστεύουμε ότι η πολιτεία θα κάνει αυτή τη φορά το καθήκον της με αποτελεσματικότητα;

Εκτελούνται και θα είναι έτοιμες οι παρεμβάσεις που χρειάζονται, ώστε να αποτραπεί η αποσάθρωση του εδάφους από τις βροχοπτώσεις και να περιοριστούν πλημμυρικά φαινόμενα που ενδέχεται να επιφέρουν και νέες ζημιές; 

Εφαρμόζονται στο ακέραιο τα μέτρα που αποφασίστηκαν για την υποστήριξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων; Κρίνονται επαρκή ή χρειάζεται η επέκταση τους σύμφωνα με εκείνα που ελήφθησαν για τη Βόρεια Εύβοια και το Μάτι παλαιότερα;

Πως σκέφτεται η κυβέρνηση να προχωρήσει με την αναδάσωση (φυσική και ανθρωπογενή) στην Βαρυμπόμπη, το Τατόι, την Ιπποκράτειο Πολιτεία και την Πάρνηθα; Θα υπάρχει ενιαίος σχεδιασμός ή θα κατακερματιστεί η προσπάθεια με τη λογική των αναδόχων αναδάσωσης;

Είναι διατεθειμένη  η κυβέρνηση να ακούσει και να υποστηρίξει προτάσεις των κατοίκων της περιοχής και του Δήμου, ώστε η αποκατάσταση να ενσωματώσει στοιχεία βελτίωσης της περιοχής; (υπογειοποίηση γραμμών υψηλής τάσης, πολεοδομικές παρεμβάσεις κ.α)

Το κόστος και η προσπάθεια για την αποκατάσταση των ζημιών είναι μεγαλύτερα από εκείνα που θα χρειάζονταν για την πρόληψη και την αποτελεσματική αντιμετώπιση της πυρκαγιάς, το μόνο σίγουρο όμως είναι πως η Βαρυμπόμπη δεν αντέχει και τρίτη αποτυχία της κυβέρνησης. Οφείλει λοιπόν το κράτος να κάνει επιτέλους τη δουλειά του με σοβαρότητα. Το πρόβλημα στο περιβάλλον, τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις είναι μεγάλο και ο χρόνος δεν είναι σύμμαχος.  

ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΟΡΙΣΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ

Υπάρχουν πολλά να γίνουν στο αμέσως επόμενο διάστημα, προτεραιότητα έχει η αντιμετώπιση των πυρκαγιών και η υποστήριξη των πυρόπληκτων, όμως η ανάληψη και η απόδοση ευθυνών δεν μπορούν να κρυφτούν κάτω από μια πρωθυπουργική συγγνώμη. 

Όταν έχει συντελεστεί καταστροφή τόσο μεγάλου μεγέθους στο περιβάλλον της χώρας και στις περιουσίες των πολιτών, το πρώτο πράγμα που αναμένει να  δει κανείς όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν, είναι η υποβολή παραιτήσεων από τους  πολιτικούς προϊστάμενους της Πολιτικής Προστασίας και της Πυροσβεστικής/Δασοπροστασίας.

Η υποβολή παραιτήσεων είναι αναγκαία, για να δείξουν στους πολίτες ότι έχουν αντιληφθεί το μέγεθος της ζημιάς που έγινε στον τομέα που τους ανατέθηκε, ανεξάρτητα αν οι ίδιοι πιστεύουν ότι έκαναν ό,τι ήταν δυνατό να γίνει. Είναι στοιχειώδης κίνηση σεβασμού προς τον λαό και τη δημοκρατία, κίνηση που δυστυχώς δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε. 

Από εκεί και πέρα, αν έγινε ή όχι το καλύτερο δυνατό κάτω από τις συνθήκες που επικρατούσαν, θα πρέπει να αναζητηθεί με δεδομένα και όχι μέσα από τη σύγκρουση εντυπώσεων στα social media και τις τηλεοράσεις.

Έρευνες θα πρέπει να διεξαχθούν, οι οποίες σε εύλογο χρόνο να καταλήξουν σε πορίσματα. Τουλάχιστον για την πυρκαγιά της Βαρυμπόμπης, υπάρχουν κρίσιμα επιχειρησιακά ερωτήματα που αφορούν την αντίδραση μόλις εκδηλώθηκε η φωτιά με αποτέλεσμα αυτή να μην κατασβεστεί  στο αρχικό της στάδιο,  καθώς και για την αναζωπύρωση της αργότερα.

Σε ότι αφορά δε την περιρρέουσα ατμόσφαιρα περί οργανωμένου σχεδίου εμπρησμών που οδήγησε και σε εισαγγελική παρέμβαση, αν υπάρχουν ενδείξεις οφείλει άμεσα η κυβέρνηση να ενημερώσει με στοιχεία τους αρχηγούς των κομμάτων. Αν δεν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις καλύτερα η κυβέρνηση να διαψεύσει αυτό το ενδεχόμενο, ώστε να μην εκτίθεται περισσότερο η αποτελεσματικότητα του ελληνικού κράτους.

Σε κάθε περίπτωση, οι πυρκαγιές ανέδειξαν για άλλη μια φορά την αδυναμία της κρατικής  διοίκησης να μαθαίνει και να προσαρμόζεται. Η πραγματικότητα έδειξε ότι νέος νόμος για την οργάνωση της Πολιτικής Προστασίας, δεν δημιούργησε ένα οργανωτικό σύστημα αντάξιο του φιλότιμου των πυροσβεστών και των εθελοντών της πρώτης γραμμής. Αυτό είναι και το μεγάλο ζητούμενο, ύστερα από την βραχεία αποκατάσταση των ζημιών και την απόδοση ευθυνών.

Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΛΑΤΟΜΕΙΟ ΣΤΟN ΔΙΟΝΥΣΟ

Τέσσερις επερωτήσεις, με πρώτη εκείνη του Κινήματος Αλλαγής - ΠΑΣΟΚ έχουν γίνει στη Βουλή για το νέο λατομείο στην Πεντέλη (Δήμος Διονύσου) και η κυβέρνηση είτε σιωπά, είτε δηλώνει αναρμόδια επί του θέματος. Είναι τουλάχιστον περίεργο μετά από τόσες αντιδράσεις, να μην υπάρχει έστω μια αρχική εκδήλωση προθέσεων για την επίλυση του προβλήματος το οποίο ανέκυψε με την εν κρυπτώ άδεια ερευνών που έδωσε η αποκεντρωμένη διοίκηση Αττικής, για ύπαρξη μαρμαροφόρων κοιτασμάτων στη θέση "Βαθιά Χούνη Άνω Ραπεντώσας" . Άδεια που οδήγησε αμέσως μετά, σε υποβολή περιβαλλοντικής μελέτης για την επαναλειτουργία του ανενεργού λατομείου.

Η ίδια η περιβαλλοντική μελέτη αναδεικνύει την απειλή της σοβαρής υποβάθμισης που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής, καθώς προδιαγράφει λατομείο εξόρυξης αδρανών υλικών (95%) και όχι μαρμάρου (5%) , σε μεγάλη έκταση με άρση του αναδασωτέου χαρακτήρα και σε μικρή απόσταση από κατοικημένες περιοχές. Η κατάτμηση μάλιστα της μελέτης ώστε η επένδυση να κατατάσσεται σε υποδεέστερη από την ορθή κατηγορία, σαφώς παραπέμπει σε μεθόδευση που σκοπό έχει να αποφύγει τη συμμόρφωση σε αυστηρότερες περιβαλλοντικές προδιαγραφές.

Λίγους μήνες μετά τις εξαγγελίες του τ. Υπουργού Περιβάλλοντος κ. Χατζηδάκη  για έργα προστασίας και ανάδειξης του Πεντελικού Όρους, μόνο ως εμπαιγμός μπορεί να θεωρηθεί η εξέλιξη αυτή και συνεπώς η σφοδρή αντίδραση των Δήμων και των κατοίκων είναι απόλυτα δικαιολογημένη. Οφείλει λοιπόν η κυβέρνηση, σε συνεργασία με την Αυτοδιοίκηση και την Περιφέρεια, να βρει τρόπο ώστε να σταματήσει την υπερεκμετάλλευση ενός βουνού που σκάβεται αιώνες τώρα, καθώς και να ξεκινήσει επιτέλους τα έργα αποκατάστασης του περιβάλλοντος. Εκτός βέβαια αν σκέφτεται  να ακολουθήσει άλλη πολιτική υποστηρίζοντας τη νέα λατομική επένδυση, γιατί η σιωπή μέχρι τώρα αυτό υποδηλώνει.    

ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ

Με αφορμή τις πρόσφατες εκλογές στη γειτονική μας χώρα, πιστεύω ότι είναι καθήκον μας εδώ στην Ελλάδα να συνειδητοποιήσουμε την προβληματική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Ελληνική μειονότητα της Αλβανίας. 

Η μικρότερη εκπροσώπηση από ποτέ στο κοινοβούλιο (2 έδρες), δεν είναι από μόνη της το μελανό σημείο. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα μιας περιόδου επιδείνωσης  της ποιότητας ζωής και των δικαιωμάτων της, επιδείνωσης που η μειονότητα αντιμετώπισε χωρίς την εμφανή και κυρίως αποτελεσματική, υποστήριξη των ελληνικών κυβερνήσεων. 

Ενδεικτικά τα τελευταία χρόνια μπορούμε να αναφέρουμε τη δήμευση περιουσιών στη Χειμάρρα με το πρόσχημα της τουριστικής αξιοποίησης, την κατεδάφιση ιερού ναού, τις διώξεις και πιέσεις μελών της μειονότητας με αφορμή θρησκευτικές και γλωσσικές εκδηλώσεις τους, το θάνατο του Κωνσταντίνου Κατσίφα και τη μετέπειτα  κωλυσιεργία για τη διερεύνηση των συνθηκών κάτω από τις οποίες έγινε κ.α.  

Όλα αυτά προστέθηκαν στα άλυτα και χρόνια προβλήματα που έχει η μειονότητα και που έχουν να κάνουν με τις υποβαθμισμένες υποδομές των περιοχών που κατοικούν, με τα εμπόδια στην ορθή απογραφή των μελών της, με την μη απόδοση περιουσιακών στοιχείων που είχαν κατασχεθεί πριν το 1992, με τον περιορισμό των δικαιωμάτων της σε συγκεκριμένες «μειονοτικές ζώνες» και πολλά άλλα. 

Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε την αυξανόμενη «οθωμανοποίηση» της χώρας καθώς και τη γενικότερη κακή κατάσταση του κράτους δικαίου (εκτεταμένη διαφθορά και ανομία - προβλήματα στους θεσμούς), είναι φανερό πως έχει διαμορφωθεί  ένα εχθρικό περιβάλλον που απωθεί τους ‘Έλληνες της Βόρειας Ηπείρου μακριά από τις πατρογονικές τους  εστίες.

Αν δεν θέλουμε σε 20-30 χρόνια να δούμε μια συρρίκνωση ανάλογη με εκείνη των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, νομίζω είναι ανάγκη από σήμερα να αποκτήσουμε μια πιο ενεργητική πολιτική. Ναι, είναι σημαντικό να παραπεμφθούν οι διαφορές μας σε ΑΟΖ – υφαλοκρηπίδα σε διεθνές δικαστήριο (μια που η Αλβανία υπαναχώρησε στη συμφωνία που είχε συνάψει με την Ελλάδα), όμως η προστασία των δικαιωμάτων της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας οφείλει να είναι το μέγιστο ενδιαφέρον μας.  

Μπροστά μας έχουμε λοιπόν την έναρξη της πορείας της Αλβανίας προς την Ε.Ε μια διαδρομή που η Ελλάδα έχει ξεκάθαρα υποστηρίξει όλα αυτά τα χρόνια και ευελπιστεί στην ολοκλήρωση της. Οι υποχρεώσεις που πρέπει να  ικανοποιήσει η Αλβανία για να πετύχει την ένταξη της, μεταξύ των οποίων είναι η εφαρμογή στην πράξη του Νόμου Περί Προστασίας των Εθνικών Μειονοτήτων που ενώ θεσπίστηκε απ’ το 2017 παραμένει ανενεργός,  είναι σαφέστατα ένα θετικό πλαίσιο.

Αυτό το πλαίσιο όμως θα αποδώσει τα μέγιστα, μόνο εάν συνδυαστεί με ξεκάθαρα και επαναλαμβανόμενα μηνύματα ότι τα δικαιώματα της Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία του 21ου αιώνα θα πρέπει να είναι απολύτως σεβαστά είτε προσχωρήσει, είτε δεν προσχωρήσει τελικά η χώρα αυτή στην Ευρωπαϊκή Ένωση.